Skip to content

ตัดหางหนูทำไม?

09.16.2009
tags:

วันนี้เรียน LAB Pharmacology คาบสุดท้าย เป็น LAB วัดระดับน้ำตาลในเลือดของหนู หลังจากให้ยา 3 ชนิด

ตอนแรกได้ยินว่าต้องตัดหางหนู ก็กลัว หนูตัวใหญ่มากๆ แล้วนึกว่าตัดตั้งแต่โคนหาง (แล้วหางเที่ยวดิ้นแด่วๆ เหมือนจิ้งจกหางขาด) ส่วนหนูเลือดกระจุย ประมาณนั้น แต่พอเพื่อนกำลังตัด อ่าว ตัดแค่ปลายหางเองรึ? แต่ถึงปลายหาง ขนาดก็พอๆกับนิ้วหนูเลย เหมือนคนมาตัดนิ้วเรา (คิดไปได้อีก) 

ระหว่างนั่งรอให้ครบชั่วโมงเพื่อรีดเลือดครั้งต่อไป ก็ว่าง โดดไปร้านเสื้อมารอบนึงกลับมาก็ยังไม่ครบ เลยนั่งถ่ายรูปหนู

page12-5

อยากให้กล้องมือถือมีโหมด macro!

ภาพบน หนูนอนท่าเดียวกัน 3 ตัวเลย  ขี้โคตรเหม็น ส่วนไอ้ตัวเล็กเป็นหนูถีบจักร ฉีดยาลดน้ำตาลในเลือดให้มัน แล้วดูว่าเมื่อไรมันจะชัก (เหอะๆ) มีกลุ่มนึง หนูกระโดดแด่วๆ เลย แต่กลุ่มเราชักแต่พองาม แล้วจึงค่อยป้อนน้ำเชื่อมให้มันกิน

อิ่มแล้ว จับมาถ่ายรูปซะ

page12-6

นี่คือส่วนหนึ่งของภาควิชาเภสัชวิทยา คณะวิทยาศาสตร์ เคยสงสัยเหมือนกันว่า ทำไมไม่สอนโดยคณะเภสัชฯ อาจารย์บอกว่า ภาควิชานี้ก่อตั้งมาก่อนคณะเราอีก (พ.ศ. 2516) ตอนนั้นคณะเราอยู่ในท้องอยู่เลย    แต่ที่เคยเราคิดเอง ก็คือ เภสัชวิทยา เป็นศาสตร์ทั่วๆไปที่วิทยาศาสตร์สุขภาพคณะไหนก็ได้ต้องเรียน  จึงสอนโดยคณะที่เป็นศาสตร์เพียวๆ แบบวิดยา  ส่วนที่คณะเภสัชฯ ไว้สอนอะไรที่เป็นวิชาชีพเฉพาะๆ มีแต่สารเคมี ผู้ป่วย ต้นไม้ และเครื่องมือ – – ดีแล้วแหละ ถ้าที่คณะมีห้องแล็บแบบนี้ ต้องมีโรงเลี้ยงสัตว์ทดลองไรอีก นึกไม่ออกเหมือนกัน

2 ความเห็น leave one →
  1. 09.17.2009 2:44 pm

    โห้ !! นาฬิกา เครื่องนี้ ตรงเวลาชะมัดดดด

    เวลา 6 โมง ตื่นขึ้นมาอย่างอ่อนแรง เนื่องจากได้นอนตี 4 กว่า ๆ

    เสียงนาฬิกาจากโทรศัพท์ปลุกแล้ว .. ” ตึง ๆๆๆ ตึง ๆๆๆ ”

    เพิ่งรู้สึกงีบเอง ไมปลุกเร็วจัง แล้วก็พยายามลุกอย่างมาก นึกถึง e-mail เมื่อคืน ทำให้แข็งใจ เอาว่ะ !!!

    ยังไงก้ต้องไปวัดให้ได้..

    แปรงฟัน ล้างหน้า แต่งกาย เด่ว 6 โมง ครึ่ง คงเรียกตัวไป

    นั่งทำงานต่อไป จน 7 โมง ไม่มีหมายเลขที่ท่านเรียก

    งั้นลงไปเลยล่ะกัน อืม กับข้าว อาหาร ผักผลไม้ ครบแล้ว

    เหลือแต่คนที่จะไปทำบุญ ก็ยังไม่มีหมายเลขที่ท่านเรียก

    ก็เลย เดินไปวัดเอง แล้ว โทรศัพท์ก็ดังขึ้น ..” ติีด ติ๊ด ติด ติ๊ด ๆๆ”

    รีบยกมาดู อ่ะ พ่อโทรมา เลยเล่าเรื่อง e-mail ด้วยอารมณืที่เข้าใจยาก พ่อเลยบอกให้สงบสติ และใจเย็น

    แล้วเดินเข้าวัดไป สุดท้าย เราก็ลองโทรไปเช็ค หมายเลขที่ท่านเรียก … เงียบ เพราะกดรับแล้วไม่รู้เรื่องอะไร

    อืม ไม่เป็นไร เพราะนอนดึกเหมือนกัน

    บอกพระท่านทุกอย่าง เลยได้สวดมนต์ และ กรวดน้ำไปให้เขาเหล่านั้น และได้หนังสือ สวดมนต์และการทำบุญมา

    อีกเล่ม พระท่าน เอ่ยว่า ..” เอาไปอ่านนะ ไม่ใช่ไปเก็บ ! ” ค่ะ

    ดีขึ้น ดีขึ้น แล้วก็กลับมากินข้าวที่ หอ พยบ. อ่านได้ครึ่งเล่มแล้วค่ะ

    ขึ้นมาอาบน้ำและนอน..

    ยังคิดอยู่ว่า

    โลกทุกวันนี้ มันเปลี่ยนแปลงได้ทั้งนั้น

    ไม่มีอะไรคงที่ คงวา และนับวัน ยังน่ากลัวอีกด้วย…

    ว่าม่ะ

    มอสนะก็มีเรื่องราวมากมาย ที่เปลี่ยนแปลงเหมือนกัน

    ฝากให้เขียน เรื่อง มอส ซะ หน้านึงนะ..ผู้เชี่ยวชาญ

    ห้า ห้า ห้า (“o”)

  2. 09.17.2009 2:48 pm

    ลืม เรื่องหนูไปเลย เล่าเพลิน

    ก็ทำร้ายหนู เหมือนกัน ทุกปี

    เห็นหลายคครั้งก็มีการทำบุญให้มันด้วย

    ยังไงก็ลองทำบุญให้มันดูดิ

    กรรมเราจะได้น้อยลง

    เจ้เจ๊

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: