Skip to content

ดูงาน

10.25.2009

บันทึกนี้ เขียนไว้เพียงเพื่อเตือนความทรงจำแค่นั้น เพราะวันหนึ่งข้างหน้า
อาจจะระลึกถึงไม่ได้ (ขนาดผ่านมาไม่กี่วัน ยังจำไม่ค่อยได้แล้ว)

เป็นส่วนหนึ่งของวิชาการฝึกปฏิบัติงาน 1 (595-351) ที่กำหนดให้มีการฝึกปฏิบัติงานวิชาชีพ
ที่โรงพยาบาลชุมชนในช่วงปิดภาคเรียนเดือนตุลาคม ปี 3 เป็นเวลา 5 วัน

ขออนุญาตพี่ๆ เอาชื่อมาอ้างอิงนะครับ เดี๋ยวนานๆจะลืมไปซะก่อน

การเดินทางมุ่งสู่ โรงพยาบาลร่อนพิบูลย์จึงเริ่มต้นขึ้น ระยะทางกว่า 30 กิโลเมตรมุ่งลงสู่ทางทิศใต้
ของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช  บนถนนทางหลวงแผ่นดินสาย 403 แล้วเลี้ยวซ้ายไปตาม
ถนนร่อนพิบูลย์-เขาชุมทอง ไปไม่ไกลนัก โรงพยาบาลตั้งอยู่เบื้องหน้า

page10-2

จากที่เคยฟังคนในท้องที่เล่า บอกว่าโรงพยาบาลนี้เล็กมาก แต่ความจริงก็ไม่เล็กอย่างที่คิด
ชอบตรงนี้แบ่งพื้นที่ใช้สอยอย่างมีสัดส่วนดีมาก และการตกแต่งภายในก็เป็นไปในแนวเดียวกัน
ในส่วนที่ปรับปรุงใหม่ จะมีสีออกโทนส้มๆ  เพราะเป็นที่ตั้งของศูนย์ ๓ วัยสานสายใยรัก
แห่งครอบครัวในพระอุปถัมภ์
ของพระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ฯ
สภาพโดยรวมดูสะอาดตาดี ห้องน้ำก็สะอาดดี  ผังรวมๆ ก็เป็นอย่างนี้
(วาดเอาคร่าวๆ บางส่วนก็จำไม่ค่อยได้) สีส้มๆ คือส่วนของเภสัชฯ โดยตรง

page-map-โรงพยาบาลร่อนพิบูลย์

12 ตุลาคม 2552

เป็นความตั้งใจแต่แรกให้พ่อแม่ไปส่งที่รพ. ก่อนเพราะไม่เคยไปมาก่อน เผื่อมีปัญหาการเดินทางที่
ไม่นึกฝันมาก่อน – – ไปถึง รพ. ก่อน 8.00 อีก แล้วไปนั่งรออยู่หน้าห้องยา มีเพื่อนร่วมฝึกด้วย
อีกคนนึงคือ มิ้ง ซึ้งบ้านอยู่ใกล้ๆโรงพยาบาล  หลังจากส่งหนังสือส่งตัวแล้วก็ไปนั่งรอหน้าห้องยาอีก
ห้องยาเปิดก่อนเวลา 08.30 เล็กน้อยจึงได้เข้าไปข้างใน พี่ๆเภสัชเริ่มเข้ามาในห้องเรื่อยๆ
จนเยอะกว่าที่คิดไว้

page10-3

เมื่อก่อนเคยคิดว่า รพ.ชุมชนนี้คงมีเภสัชฯสัก 2 – 3 คนก็คงเพียงพอเพราะไม่น่าจะมีงานไรมาก
นอกจากการจ่ายๆๆ ยา หลังจากได้ฟังพี่ปิ้ว หัวหน้าเภสัชฯที่นี่ปฐมนิเทศแล้วพบว่า มีพี่เภสัชฯอยู่ถึง
8 คน(หรือ 7 นิแหละ)  และพี่ได้เล่าถึงภาพรวมของโรงพยาบาลแห่งนี้ รวมถึงตารางตรวจของรพ.
และการทำงานของเภสัชฯ

หลังจากนั้น พี่ก็ปล่อยให้พวกเราดูห้องยาไปเรื่อยๆ (เพราะพี่ก็มีงานเหมือนกัน) ห้องยานี้ ประกอบ
ด้วยพี่เภสัชฯ ได้แก่ พี่ปิ๋ว พี่แก้ว  พี่กิ๊ก  พี่จูน(คนนี้ไปประชุม ช่วงที่ไปดูงาน) พี่ขวัญ  พี่ใหม่  และพี่เจ
(พยายามเรียงตาม Rx ไม่รู้ครบคนรึป่าว?)  เกือบทุกคนจบจาก ม.อ. และเราได้รู้จักกับ จพ.เภสัชฯด้วย
(เพิ่งรู้จักนะเนี่ย ว่าคือใคร) และพบว่ามีพี่ๆ จพ.เยอะเหมือนกัน

ช่วงเวลาที่เรียกได้ว่า Rush Hour ของห้องยาคือช่วงเช้าของวันจันทร์ พี่ๆต่างวิ่งกันอลหม่านในห้องยา
ส่วนเราก็มีหน้าที่ยืนขวางพี่ๆเค้า เพราะช่วยอะไรไม่ได้จริงๆ พี่ๆเค้าจัดยากันไวมาก และแล้ว
ก็เคลื่อนไหวของห้องยาก็เริ่มเป็นความหน่วงเมื่อใกล้เที่ยง 

ณ ห้องพักด้านหลังห้องยา  เป็นห้องที่ค่อนข้างสบาย มีโต๊ะตัวยาว รูปร่างโค้งอยู่กลางห้อง อีกด้านหนึ่ง
ของผนังห้อง เป็นหน้าต่างกระจก หลายบาน ซึ่งแสงอาทิตย์สามารถลอดผ่านมา ทำให้ห้องสว่างมาก
และเป็นการอบอุ่นร่างกาย หลังจากอยู่ในความเย็นของห้องยามาทั้งวัน  วันนี้พี่ๆ เลี้ยงต้อนรับน้องๆ
ฝึกงานทั้งสอง โดนสั่งอาหารอีสานมากมาย

page10-1

ตอนบ่าย พี่เจ (เป็นพี่เภสัชฯ ที่เด็กสุดที่นี่แล้วมั้ง Rx25) ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นอาจารย์แหล่งฝึกของเรา
ก็ได้บรรยายเกี่ยวกับหน้าที่ต่างๆ ของเภสัชฯในรพ. รวมถึงอะไรที่เป็นวิชาการนิดหน่อย แล้วก็ปล่อย
ให้เราดูห้องยาอีก – – พี่ๆน่าจะให้เราจับยาบ้างนะ ^-^

_________________________________________________________________________

13 ตุลาคม 2552

วันนี้เป็นอีกวันที่มาเช้า พออยู่บ้านแล้วพ่อแม่ชอบปลุกเช้า จึงต้องตื่น ถ้ามีพ่อแม่ที่หอมั่ง คงจะตื่นไป
เรียนเช้าทุกวันเลย  วันนี้มีไม่กี่คนเองที่ใส่เสื้อกาวน์มา กลายเป็นว่า นศภ.เป็นเภสัชฯซะเอง
วันนี้พี่เจพาเราไปอยู่ IPD ซึ่งเป็นห้องยาวๆ แคบๆ มีช่องไว้เรียกผู้ป่วยช่องนึง ช่องนี้มี
ไว้จัดยาให้ผู้ป่วยใน จึงมีความต่างจากที่จัดยา OPD เช่น เวลาจัดยาก็จัดเป็นจำนวนเม็ดน้อยๆ
เพราะให้ยาเค้าเป็นวันๆ ไป  มีการเช็คยาเหลือแต่ละวัน  ได้อ่านลายมือหมอ (มั่วอย่างที่ร่ำลือไว้จริงๆ
นั่นแหละ แต่พี่ๆก็อ่านกันได้นะ)  และจัดยาให้ผู้ป่วยที่กลับบ้าน

page10-4

ตอนเที่ยง มิ้งพาไปกินก๋วยเตี๋ยวหน้าบ้าน กินฟรีอีกแล้ว

ตอนบ่ายพี่เจพาเราไปดู ward เพิ่งรู้ว่าเภสัชฯต้องลงไปดูแบบนี้ด้วย  รพ.นี้เป็น รพ.ขนาด 30 เตียง
(แต่ความจริงแล้ว พี่บอกว่ามีกว่า 60 เตียง รวมทั้งเตียงเสริมต่างๆ ตามระเบียงทางเดินด้วย)
แล้วก็กลับมาที่ห้องยาอีก

พวกกล่อง ลัง และ ฉลากยาถูกทิ้งมากมาย ด้วยความเสียดาย ภารกิจสะสม Leaflet จึงเกิดขึ้น
พอพี่ๆเค้าทิ้ง เราก็เก็บสะสมๆไว้

ตอนนี้ในห้องยามีพี่สิบกว่าคน  แล้วคนไหนเป็นเภสัชฯ เป็น จพ. กันมั่ง อันนี้ไม่กล้าถามใคร
แต่สังเกตเองดีกว่า วันนี้ได้ข้อสรุปว่า พี่ที่นั่งหน้าคอมฯพิมพ์ใบสั่งยาได้ คือ เภสัชฯแล้วกัน

บ่ายแก่ๆ  พี่ปิ้ว “น้องเอา Oral Suspension นี่ไปผสมน้ำหน่อยเร็ว”
เรา : ตื่นเต้น เทน้ำร้อนใส่ ลวกใส่มือด้วย น้ำเลยล้นขีดไปนิดนึง ยาไม่ละลายด้วย
พี่แอน “จบเลยค่ะ ขวดนี้” (เสียงพูด นิ่งๆ ฮาๆ)
เรา “ทำไมครับ น้ำเกินขีดไป แล้วทำไมมันไม่ละลายล่ะครับ”
พี่แอน “มันจบตั้งแต่ใส่น้ำร้อนแล้วค่ะ”
มิ้ง “จำได้มั้ย คาบ anal อาจารย์บอกให้ใส่น้ำสุกที่เย็นแล้ว”
เรา: 😦

วันนี้ได้กลับบ้านกับรถ รพ.ด้วย ไปส่งได้แต่ไม่ถึงบ้าน ซึ่งเราแอบนั่งฟรีไปเป็นเวลา 4 วัน
(พี่ๆเค้าเสียตังส์กันน่ะ)

_________________________________________________________________________

14 ตุลาคม 2552

วันนี้เป็นวันเกิดแม่  – – ขณะที่มารอรถตรงจุดนัดพบ ณ เวลา 7.50 พบว่า เป็นเวลานานเกินไปแล้ว
พ่อเลยตัดสินใจไปส่งเป็นวันที่ 3  สักพักพี่กิ๊กโทรมาบอกว่า ตอนนี้รถถึง รพ.แล้ว (แกน่ะ)อยู่ไหน
555 สายอีกแล้วครับ บีเอ็มผู้ไม่เคยรอใคร (มีแต่คนรอเพราะสายตลอด) ไปถึงต้องขอโทษขอโพยกันใหญ่
แอบถาม พี่ครับ รถจอดรอกี่นาที พี่เค้าบอก 2-3 นาทีได้ T-T รู้สึกผิดจัง

วันนี้พี่เจจะพาไปสอ.ครับ ตื่นเต้นจัง (เพราะอยู่ในห้องยาไม่ได้ทำไรเลย แอบอิจฉาเด็กนักเรียนที่มา
ช่วยงาน รพ.ช่วงปิดเทอม ได้ Pack ยาด้วย) สักพักก็มีสัญญาณ “บ้านทำเนียบ รถพร้อมแล้ว” จึงรีบ
วิ่งไปที่รถตู้  มุ่งหน้าสู่ สถานีอนามัยบ้านทำเนียบ ไปทางทิศตะวันออก เกือบถึง อ.ชะอวดอ่ะ ไกลใช้ได้

page10-5

วันนี้ได้พบอะไรใหม่ๆอีกแล้ว  ไปถึง สอ. มีคนไข้รออยู่เยอะมาก พี่เจบอก มากกว่า 2 อาทิตย์ที่ผ่านมา
หลังจากขนยาไปไว้ในคลังของอนามัยเสร็จ แล้วเราก็ไปนั่งประจำในห้องจ่ายยา
ห้องนี้เล็กกว่าห้องยา รพ.มาก มีพี่จพ.เภสัชฯ ประจำที่นี่คือพี่อร ผู้ consult ได้แก่ พี่เจ และพี่ใหม่ 
นั่งรอไม่นาน คนไข้คนแรกก็มา  แล้วก็มีคนมากขึ้นจนพี่อร กับพี่จุ๋มจัดไม่ทัน (จริงๆ ทันนั่นแหละ
แต่เราอยากตีความว่าไม่ทัน) จึงได้ช่วยจัดยาเป็นครั้งแรก

หลังจากหมอวินิจฉัยแล้ว ก็จะพิมพ์รายการยาส่งมาห้องยาเลย (ระบบนี่ต่างจากที่รพ. เพราะคนไม่มาก)
เราก็จะเห็นว่ามีคนไข้ใหม่ขึ้นมาในคอม แล้วก็กดคลิก พิมพ์ ฉลากยาก็จะออกมา แผ่นแรกๆ จะเป็น
รายละเอียดผู้ป่วย แผ่นต่อมาเป็นใบสั่งยา ซึ่งต้องแปะๆ บนใบเสร็จของสอ. อีกทีนึง แล้วใบต่อๆไปจะ
เป็นฉลากยา  ก็แปะบนซองยา แล้วนับเม็ดยาใส่ไป บางอันก็นับไว้แล้ว เอาใส่ได้เลย มีเครื่องหมาย *
หลังชื่อยาหากต้องใส่ซองสีชา ฯลฯ  เหล่านี้ได้รู้หลังจากได้ลองจัดยาดู

page10-6

หลังจากยา และใบประวัติผู้ป่วยอยู่ในตะกร้า พี่ๆเภสัชจะทบทวนประวัติผู้ป่วย แล้วเช็คยาอีกที
ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นโรคความดันฯ และเบาหวาน พบเยอะมากจริงๆ เวลาจัดยา พวกที่ใช้บ่อยๆ
จะตั้งไว้ตรงหน้าได้เลย เห็นแต่ละคนรับยาไปเหมือนจะกินแทนข้าวได้ จึงต้องมีกระเป๋า รพ.ติดตัว

พักเที่ยงวันนี้ พี่ๆเลี้ยงข้าวกล่องอีกแล้ว แล้วไปซื้อน้ำที่รถเข็น ป้าคนนึงบอก
“หมอ เมื่อกี้ยายนี้แกนินทาหมอ”
ยายรีบแก้ “ฉานไม่ได้นินทา ฉานว่า ฉานเป็นไม่ได้หรอกหมอ เพราะใจไม่เย็นพอ” …
ประมาณนี้ แหะๆ

ตอนบ่ายก็เหมือนช่วงเช้า  จนกระทั่งหมอตัวจริงล้างหน้าล้างตา แล้วมานั่งตากแอร์ในห้องยา
(เพราะเป็นห้องแอร์อยู่ห้องเดียว) เป็นสัญญาณว่า คนไข้หมดแล้ว วันนี้มีคนไข้กว่า
80 คน พี่เจบอก เคยมีมากถึง 160 คนด้วยซ้ำ

เพิ่งรู้ว่า ขนาดสถานีอนามัย ยังมีเจ้าหน้าที่ด้านสาธารณสุขอยู่ถึง 5 คน ถ้ารวมทั้งประเทศ
คงมีบุคลากรด้านนี้เยอะมาก

เกือบ 15.00 จึงได้เวลาเดินทางกลับ วันนี้กลับบ้านพร้อมรถรพ.อีก

_________________________________________________________________________

15 ตุลาคม 2552

วันนี้มาดักรอรถตั้งแต่ 07.28 ให้รู้ไปว่าพลาดอีก ปรากฏว่ารถมา 07.45 เมื่อวาน เราจึงน่าจะ
พลาดไป 5 นาที มาถึงห้องยาก็จัดการเอายาที่ขาดที่ชั้น มาวาง (ไม่มีใครใช้ อยากทำเอง)
วันนี้ได้มีโอกาสเข้าไปในห้องคลังยาแล้วขนยามาวางไว้ที่ชั้น  หลังจากนั้น จึงได้มาช่วยจัดยา
(หลังจากที่เมื่อวาน ได้ทำจนพอจะจำได้บ้าง)

page10-7

วันนี้ทำให้เปลี่ยนข้อสรุปใหม่ จากที่ว่า พี่เภสัชฯเท่านั้นที่นั่งหน้าคอมได้ กลายเป็นว่า พี่เภสัชฯ
เท่านั้น ที่นั่งหน้าเคาท์เตอร์จ่ายยาได้ (บางคน ตอนแรกนึกว่าเป็นเภสัชฯอ่ะ)
พี่จพ.ทำอะไรได้เยอะมาก อ่านลายมือหมอก็ได้ พิมพ์ยาได้ รวมถึง ident ยาได้แม่นยำมาก

มีโกแม้ว  พี่จุ๋ม พี่ติ๊ก พี่แอน พี่ปุ้ย  พี่แหม่ม  พี่ยุทธ (มีอีกอ่ะ นึกไม่ออกแล้ว)

พอว่างๆจากการจัดยา ก็ได้ไปนั่ง Pack ยาย่อยๆ เพื่อให้สะดวกเวลาจัดยาเม็ด จะได้ไม่ต้องนับใหม่

page10-8

ตอนเที่ยง มิ้งพาไปเลี้ยงข้าวมันไก่หน้าบ้านยายมิ้ง เป็นอีกมื้อที่กินฟรี

ตอนบ่าย พี่เจได้สอนเตรียมยา Oseltamivir ให้เป็น suspension โดยการเทยาจากแคปซูล
แล้วมาผสมกับ Syrup BP (เตรียมโดยพี่ปิ้ว) ซึ่งเราก็เตรียมเสียไป 4 เม็ด T-T
(เห็นว่าแพงอยู่ แต่ยาที่ได้ เป็นของรัฐบาลให้ฟรี เพราะเป็นยาหวัด 2009)

page10-9

_________________________________________________________________________

16 ตุลาคม 2552

วันนี้มาพร้อมรถรพ.อีก ไม่ค่อยมีอะไรแปลกใหม่ เพราะได้จัดยาเหมือนวันอื่นๆ
เสียดายตรงที่เมื่อวาน พี่เจจะพาไปตรวจร้านยา แต่รถ รพ.ไม่ว่างซะงั้น เสียดายมาก

วันนี้จึงได้จัดยา เป็นวันสุดท้ายแล้วหรือ ภารกิจสะสม Leaflet ยังไม่เสร็จสิ้น จึงไปอยู่ในคลังยา
เสียนานมาก เพราะมัวแต่เปิดกล่องยา แล้วหา Leaflet

มีอีกอย่างหนึ่งที่เป็นลักษณะของห้องยานี้ที่เหมือนกันทุกคน คือ ทุกคนชอบปลูกผัก
เวลาว่างแม้เพียง 1 นาทีก็มีค่าต่อการพรวนดินและการเก็บเกี่ยว รวมถึงการขโมยของอีกคนนึง
เล่นกันทุกคนจริงๆ นะ ทำให้รู้สึกล้าหลังไปเลย เพราะเราไม่ได้เล่นด้วย😀

ตอนเที่ยงพี่ซื้อข้าวมาเลี้ยงอีก  สรุปว่ากินฟรีทั้ง 5 วันจริงๆ

ตอนบ่าย พี่แอน กับโกแม้ว พาไปดูคลังยาอันมหึมา เป็นคลังยาใหญ่ของ รพ.
ที่รับผิดชอบคลังยาย่อยอื่นๆ ในรพ. และอนามัยอีกกว่า 20 แห่งในความรับผิดชอบด้วย

page10-11

แต่ละวัน จะมีคลินิกหลักๆ ของรพ. วันนี้ได้จัดยาให้ผู้ป่วย TB และ AIDs ด้วย  พี่ทำยา INH หกด้วย
เกือบหมดขวด รู้สึกเสียดายแทน(จะเก็บมาอีกพี่บอกว่าไม่ต้อง) ตอนหลังไปดูราคามา เม็ด .50 บาทเอง เห้อๆ

page10-12

ช่วง ชม.สุดท้าย ก่อนงานเลิก ภาระกิจสะสม Leaflet ได้ 60 กว่าอันแล้ว
พี่เจให้เราทำ Oseltamivir เพิ่มอีก ขณะที่มิ้งกำลังเก็บตัวอย่างเม็ดยาไปดู
โดยพี่จุ๋มช่วย และแล้วใกล้เวลา 16.30 เราจึงตามพี่ๆ บางคนที่กลับบ้านกับรถรพ.
การร่ำลาจึงเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ในเวลาไม่นานก็พบตัวเองกลับมาจาก รพ.แล้ว

ไม่รู้พี่ๆจะคิดอย่างไร กับเด็กน้อยๆที่ไม่มีความรู้เลย กับการอยู่ในโลกที่ต้องเผชิญในอนาคต(ดูงาน)
แต่เด็กน้อยรู้สึกดีมาก ที่ได้มาสัมผัสกับห้องแคบๆ แห่งนี้ เพราะทำให้ตัวหนังสือที่เรียนๆ เป็นรูปธรรมขึ้นมา
(อีกนิดนึง)

page10-13

ห้องยาในความทรงจำ…..

Web

จบบริบูรณ์

page10-14

10 ความเห็น leave one →
  1. 10.26.2009 12:27 am

    การคอมเม้นท์
    คลิกที่ใต้ข้อความชื่อเรื่อง จะมีคำว่า ใส่ความเห็น หรือคำว่า 1 ความเห็น หรือกี่ความเห็นก็แล้วแต่ จะนำไปสู่หน้าที่สามารถคอมเม้นท์ได้

    ต้องทำอย่างนี้นี่เอง 55

    เออนิตกลงยายคนนั้นคิดว่าเบ็มเป็นหมอเหรอ

    • bmfactory permalink*
      10.26.2009 11:38 am

      ม่าย เคยถามคนที่เข้าแล้วไม่เม้นต์ เค้าบอกว่าหาที่เม้นต์ไม่เจอ เลยบอกไว้เผื่อๆ

  2. 10.26.2009 7:23 pm

    แล้วถ้าไม่มีความเห็นล่ะ

    ทำยังไงล่ะค่ะ o.o

    ( ู^o^) { ได้ อะไร อะไร มากกว่า ที่คิด จริง ๆ ด้วย }

    เยี่ยม

  3. 10.26.2009 7:25 pm

    แล้วถ้าไม่มีความเห็นล่ะ

    ทำไงดีค่ะ O.O

    ( ^,^) { ฮู้ ได้ อะไร อะไร มากกว่าที่คิด จริง ๆ ด้วย }

    เยี่ยม

  4. 10.26.2009 7:30 pm

    ถ้าไม่มีความเห็นล่ะ

    ทำยังไงล่ะค่ะ =.=” =

    ไปฝึกงาน ได้อะไร อะไร มากกว่าที่คิด จริง ๆด้วย

    เยี่ยม ๆ

    ปล. พิมซ้ำไป 3 ครั้งแล้ว นะ ( r’.r) จะดูอีกที ไม่ได้ ก้อ ไม่ได้

    ……………………………………………………………………….

  5. holala permalink
    10.27.2009 11:54 pm

    ความคิดเห็นที่ “มี”

    ขยันนะ ^^

  6. holala permalink
    10.27.2009 11:56 pm

    จะบอกว่าลิ้นชักสีฟ้ารูปกระต่าย เหมือนที่ห้องเรย

    มีขายที่ lotus “”

  7. MINZEL permalink
    11.04.2009 4:40 pm

    ชอบจังเลยอ่ะ
    สวยๆ สวยมากกกก

    แอบมีรูปเพื่อนด้วย ดีนะที่ดูผอม 555

    บีเอ็ม ในแผนผังแกลืมเขียนโต๊ะพี่ขวัญหว่ะ

    เหอๆ

    ระวังนะ

    แระก็

    ดีใจนะ ที่เพื่อนฝึกงานคือแก บีเอ็ม

    ฝึกกันใหม่ เมื่อคณะต้องการ

    =^____^=

Trackbacks

  1. งานคือสู่เหย้า : สังสรรในสวน « BmFactory*

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: