Skip to content

Local Story : ตอน ทุ่ง คลอง ขุนเขา กับการเวลาที่แปรเปลี่ยน

05.13.2010

บ้านผมอยู่ที่ หมู่ที่ 1 ตำบลไชยมนตรี  ที่ป้ายบนทางหลวง 4103  เขียนว่า บ้านน้ำรอบ  แต่ผมชอบชื่อ บ้านพระเขียน มากกว่า เพราะบ้านอยู่ติดกับวัดพระเขียนเลย

เรื่องนี้ เอาแผนที่ประกอบด้วยดีกว่า  เป็นแผนที่นานแล้ว เดี๋ยวนี้คงได้ภาพไม่ใช่แบบนี้แล้วล่ะ

ปล.เขตตำบลก็ทำผิด จริงๆ ช่วงในรูปต้องแบ่งตาม “คลองมะม่วงขาว” เลย  ดังนั้น ข้ามคลองไปนิดเดียวก็ออกไปนอกเขต อ.เมืองแล้ว
ปล.2  รู้หมด บ้านเราอยู่ไหน 55

เย็นวัีนหนึ่ง ตอนกลับบ้าน … หลังจากหมกตัวอยู่ในบ้านหลายวัน ไม่ออกไปไหนเลย  วันนี้จึงได้ออกจากบ้าน  ชวนเด็กที่บ้าน(น้อง) ไปด้วย  ไปแว้นๆ กัน

ห่างจากบ้านไปนิดเดียว จะเป็นพื้นที่โล่งกว้าง ขนาดใหญ่  …  เป็นกลุ่มของทุ่งนา  ที่ล้อมรอบด้วยป่าซึ่งเป็นตัวหมู่บ้าน รายรอบอยู่ลิบๆ

การทำนาจึงเป็นอาชีพหลักแต่เดิมทีเดียว … บางฤดูกาลมีปลูกพืชมันสลับกัน

แต่ทุ่ง ตอนนี้ไม่เหมือนเดิม  ป่าอะไรขึ้นมาทดแทน  สวนยางนั่นเอง …  ไม่ได้โผล่หัวมาดูหลายปี  ต้นยางพาราโตเร็วเว่อ  ตอนนี้จึงเป็นอย่างที่เห็น

การเดินทาง  ตามถนนเลียบคลองมะม่วงขาว …  ชื่อทางการของมันคืออะไร? เพราะไหลไปอีก เรียก คลองวัดคันนาราม

คนแถวนี้เค้าเรียกเหมือง  … มันเหมืองตรงไหนหว่า  มีขุดแร่กันด้วยเรอะ ที่จริงมันมาจาก “เหมืองน้ำ”  ต่อมาช่วงหนึ่งเค้าขุดลอกกันจริงจัง (ประมาณ 10 ปีมาแล้ว)  กว้างใหญ่และลึก ไว้ระบายน้ำจากคลองท่าดีไปคลองเสาธง? แต่ตอนนี้ก็กลายเป็นเหมืองเล็กๆ เหมือนเดิมแล้ว

จากนั้นก็มาถึง ถนนเลียบชลประทาน …  เมื่อเหมืองมาบรรจบคลองส่งน้ำชลประทาน  จะมีท่อมุดลอดไป  ถัดไปนั้น  เป็นส่วนของ  “น้ำล้น”  เป็นถนนที่ต่ำลงไป  เอาไว้ให้น้ำล้นจากชลประทาน  น่าจะตั้งใจให้ระบายไปในคลอง

แล้วก็ต้องสะดุดตา  สระน้ำขนาดใหญ่(ในความคิดเรา)  จริงๆ ไม่ใหญ่มาก  …  หลายปีก่อนมันเคยเป็นทุ่งนาเหมือนพื้นที่ข้างๆ  หลังจากนั้น เจ้าของคงไม่อยากขายข้าว  เลยขายดินแทน …  ช่วงต่อมามีรถมาขุดดินจากที่นี่ไปตลอดเวลา  ไม่มานานมาก  ตอนนี้กลายเป็นหนองน้ำที่มีน้ำสีน้ำเงินอมเขียวเลยทีเดียว (เมื่อก่อนสีเหลืองน้ำโคลน) ไม่น่าเชื่อว่าน้ำจะใสมาก  เลยต้องแวะเข้าไปดูให้ได้

เดินลัดเลาะคันนาแตกระแหง …

น้ำลึกจริงๆ นะ  น้ำใสๆเห็นดินริมตะหลิ่งแล้วก็หายลับไปกับความลึกชันของน้ำ  พระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า

คันเบ็ดโค้งงอ  ปักอยู่ริมตะหลิ่ง  มีปลาเละๆ อยู่ปลายตาขอ รอให้ปลาตัวใหญ่มากิน

ขึ้นไปบนตะหลิ่งโคลน  ยังนึกว่ามันจะหักลงไปรึปล่าว เพราะด้านบนไม่โดนน้ำ มันแข็งก็จริง แต่ส่วนที่อยู่ในน้ำมันนุ่มๆ  จะหักมั๊ยหนอ ?

ภาพนี้เป็นสีน้ำที่แท้จริง  ไม่มีอิทธิพลของแสงเฉียงพระอาทิตย์ยามเย็น และพลานุภาพของ Lightroom  ใสจริงๆนะ

ได้ยินเสียงนกตลอด  จ็อกแจ๊กมาก  นกเหล่านี้บินโฉบเฉี่ยวผิวน้ำ  …  จากรูปตัวเล็กนิดเดียว มีปัญญาถ่ายได้แค่นี้แหละ เห้อ…

8-9 ปีที่แล้ว ตอนตรงนี้ยังเป็นทุ่งอยู่   ส่วนตรงนี้อยู่ติดกับคลองมะม่วงขาว พอดี และตรงข้ามสระนี้ (ขอเรียกสระนะ เพราะคนขุด) เป็นที่นาของยาย  มีลุงคนหนึ่งเคยอยู่ในกระท่อมหลังน้อย  มีพืชผัก หมา ไก่ เป็ด ไ่ข่ ปลา ครบถ้วน  ที่บ้านจะมากินข้าวเย็นที่นี่เกือบทุกวัน  …  ได้บรรยากาศสุดๆ   สายลมแรงๆ พัดกรรโชกหัวตลอดเวลา  กลิ่นอายดินตม …   ชมพระอาิทิตย์ลับหลังเหลี่ยมเขาทุกวัน  โอ้ววว (สมัยก่อนไม่มีกล้องไว้สนองตัณหาที)

กระถินริมนา …  สาบานเหอะ มันไม่ใช่กระถิน (แต่ไม่รู้ต้นอะไร)

ได้เวลากลับบ้านแล้ว … เจ้านกบอก

ดอกหญ้าริมคันนา

บริเวณตรงนี้เรียก ทุ่งมะม่วงขาว  เพราะอยู่ในเขตบ้านมะม่ีวงขาว  มีวัดที่ชื่อเหมือนหมู่บ้าน  …

มีเรื่องน่าสังเกต ช่วงไม่กี่ีปีที่ผ่านมา  บรรดาวัด  สถานที่ต่างๆ  เริ่มมีประวัติเป็นของตัวเอง …  เป็นหลักการและเหตุผล  ของการสร้างพระเครื่องต่างๆ  อย่้างเกลื่อนกลาด  ทุ่งแถวนี้ก็มีประวัตินะ

ทุ่งมะม่วงขาวสมัยก่อนเป็นที่นาของเศรษฐีที่ไม่มีลูก ก่อนตายได้ทูลเกล้าถวายให้เจ้าเมืองครองนครศรีธรรมราช ต่อมามีการ
กวาดต้อนข้าศึก เจ้าเมืองนครไม่มีที่จะให้อยู่จึงให้มาอยู่ที่บ้านมะม่วงขาวแล้วให้ทำนาที่ทุ่งมะม่วงขาว แขกที่เป็นเชลยจึงได้ตั้งชื่อว่าทุ่งมะม่วงขาว

แม้แต่วัดที่อยู่ติดบ้าน  กลายเป็นแหล่งขุดค้นพระปางๆนึง  ซึ่งในประเทศพบแค่ 2 แห่งซะงั้น

วัดมะม่วงขาว  สร้างตั้งแต่สมัยสร้างวัดพระธาตุ  เพราะ stuff เหลือ ชาวลังกาจึงสร้างวัดต่างๆ มากมายเป็นบริวารวัดพระธาตุแล  ตอนแรกชื่อวัดศรีธัมมาราม  ตอนหลังมีมะม่วงใบสีขาว … เลยเปลี่ยนชื่อ

น่าสังเกตเล่นๆ อีก แถวนี้คงมีมะม่วงแปลกๆ เยอะ  จึงมีชื่อหมู่บ้านเป็น  มะม่วงขาวบ้าง  มะม่วงสูงบ้าง  มะม่วงสองต้นบ้าง  มะม่วงตลอดบ้าง

ถนนเลียบชลประทาน  ตรงที่บรรจบกับถนน 4103  ตรงนี้เคยเป็นหนองน้ำใหญ่  มีหญิงคงจะเศรษฐีแหละ  พายเรือนำแ้ก้วแหวนเงินทองร่วมสร้างพระธาตุ เรือมาล่มแถวนี้  เลยอด …  ตอนหลังเค้าเลยเรียกชื่อว่า “หนองยายอั้ว”  ปัจจุบันไม่เหลือความเป็นหนองน้ำแล้ว  (ชี้ไม่ถูกเลยว่าตรงไหน)

ป่ายางพาราที่เป็นหน้าตายุคใหม่ของทุ่งแห่งนี้   ลบภาพสมัยก่อน  ที่มองจากทุ่ง จะเห็นเป็นกลุ่มต้นไม้ ที่เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านล้อมรอบ (เพราะมันโล่งซะจนไม่มีอะไรบัง) และจะเห็นเอกลักษณ์ของหมู่บ้าน  เป็นหลังคาวิหารและยอดเมรุ  หันไปทางนี้จะเป็นวัดนี้  ทางนี้จะเป็นอีกวัดหนีึ่ง …

ข้ามสะพาน ก็จะได้กลับอำเภอเมืองแล้ว 555

มีเรื่องที่เพิ่งรู้อีกกว่า  คลองชลประทานสายนี้  ทดน้ำมาจากคลองเสาธง ไม่ใช่คลองท่าดี … ซึ่งคลองท่าดีอยู่ห่างจากคลองชลประทานสายนี้นิดเีดียว

คลองชลประทานสายนี้ มีชื่อว่า คลองส่งน้ำ 1L -1L – LMC แยกจากคลองหลัก คลองส่งน้ำ 1L –LMC ซึ่งรับน้ำจาก คลองส่งน้ำ LMC ซึ่งรับน้ำโดยตรงจาก ฝายคลองเสาธง

ส่วนฝายคลองท่าดี จะส่งน้ำให้ทางทิศเหนือของคลองเท่านั้น  ….

กระนั้น ก็ยังไม่เคยไปไกลว่าช่วงที่เคยไปเลย  รู้แต่มันไหลมาจากทิศทางที่มีภูเขาด้านโน้น  และไหลไปทิศทีี่มีทางรถไฟ …

ตำบลไชยมนตรี  เคยเป็นเมืองทางฝั่งตะวันตกของพระบรมธาตุ ที่เจ้าเมืองนครฯ เคยยกให้ พังพกาฬ  ขุนพลชื่อดัง  ตำหนักของท่ีานอยู่ไม่ไกลจากนี้แหละ เรียก  เกาะพังพการ  ไม่เคยไปเหมือนกัน …  เพิ่งรู้จักจากอินเทอร์เน็ต ฮะๆ

พูดถึงท่านแล้ว ต้องนึกถึงภูเขาลูกหนึ่งเดิมชื่อเขาหนอกวัว …  ต่อมาเป็นที่ที่ท้าวพังพการฝึกคาถาอาคม และไว้ประกาศชัยชนะ  เวลารบสำเร็จ  หลังจากช่วงนั้น ภูเขาลูกนี้จึงชื่อว่า  “เขามหาชัย”

เป็นภูเขาที่เด่นสุดแล้วมั้งถ้ามองจากนครศรีธรรมราช  แม้ความสูงจะแค่ 500 กว่าเมตร  แต่ด้วยตำแหน่งและรูปร่าง ที่ชัดกว่าภูเขาใดๆ  เล่นเอาเขาลูกอื่นที่ยิ่งใหญ่เบื้องหลังเบลอไปเลย

เป็นภาพที่ทำนานนะ 555  งงกับภูเขาอยู่  หลงทิศหลงทางและก็ได้ดังภาพ  (ไม่ยืนยันความเที่ยงและความแม่น)  คลิกดูภาพใหญ่ได้

ภาพนี้ 1835  ของผม (1835  เป็นความสูงของยอดเขาที่สูงที่สุดในเขาหลวงและในภาคใต้  เค้าจึงเรียกยอดนี้ด้วยความสูงนี้แหละ  และ 1835  เป็นตัวเลขที่ชอบโดยส่วนตัวก  อยากจะเอาไปตั้งรหัส ATM ซะเหลือเกิน)

ในความคิด ยอด 1835  นี้ควรอยู่หลังเขามหาชัยเด๊ะๆ  ไม่ควรเยื้องมาทางใต้เว่อแบบภาพนี้  แต่จากที่ดู ไม่มีอันไหนยิ่งใหญ่ไปกว่า 1835  อีกแล้ว  จึงทำให้งง  ต่อมา googlemap ได้ช่วยอีกครั้ง  ทำให้เราหมุนยอดเขาให้อยู่ในลักษณะตามที่เห็นได้  ทำให้เราเชื่ออีกครั้งว่ายอดนี้คือ 1835  จริงๆ  ฮะๆๆ  สรุปคือ  เราอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของวัตถุที่สนใจ  ทำให้งง  (ถ้าอยู่ทางทิศตะวันออกเด๊ะๆ จะเห็นแบบรูปเล็กที่อยู่ในรูปจำลองด้านล่าง)

ทำไปเพื่ออะไรนี่  555 ความสบายใจไง  ใช้เวลา 2 วันเลย  ไม่เป็นไรๆ  อยากทำมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วไม่ใช่รึ  ตอนนี้เทคโนโลยีเป็นใจแล้ว  ทำอะไรก็ทำ 555

หมายเหตุท้ายเรื่อง

Fact หลายอย่างเป็นสิ่งที่เพิ่งรู้ตอนหาในเน็ตนี่แหละ เลยบันทึกไว้  ขอบคุณแหล่งแรงบันดาลใจต่อไปนี้

1. คลองชลประทาน http://irrigation.rid.go.th/rid15/nsto/frameset.html
2. เขาหลวง http://board.trekkingthai.com/board/show.php?forum_id=13&topic_no=130003&topic_id=131618
3. ข้อมูลตำบล http://www.praphrom.nakhoncdp.go.th/general.php

4 ความเห็น leave one →
  1. JU_mp permalink
    05.13.2010 7:43 pm

    เขามหาชัย เคยขึ้นไปบนยอดเเล้ว สวยมากอะ

  2. 10.13.2010 11:40 am

    ภาพถ่ายนี้ถ่ายข้างบ้านหนูเลยยังมีประวัติเกี่ยวกับสิ่งศักดิ์สิทธิอีกเยอะนะ อยากรู้ก็ลองมาเที่ยวดูบ้างซิจะได้รู้ค่ะ

    • bmfactory permalink*
      10.15.2010 8:56 am

      จิงอ่ะ งั้นบ้านก็อยู่แถวๆละแวกเดียวกันดิ😀

  3. NST permalink
    12.09.2011 2:10 pm

    เก่งมาก เราก็อยู่ไชยมนตรี

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: