Skip to content

ประชุมเชียร์ของรุ่นน้อง ตอนที่ 2 : ประชุมเชียร์ครั้งสุดท้าย

06.19.2010

ช่วงนี้ยังคงหากินกับเรื่องประชุมเชียร์ มีเรื่องราวมากมายอยากบันทึกไว้ แต่คงค่อยๆ ทะยอยเขียน ก่อนความทรงจำจะเลือนลบไป

คืนนี้เป็นอีกคืนที่จะได้เห็น นศภ. ทุกชั้นปีมารวมตัวกันที่คณะมากที่สุด ไม่กี่ครั้งในหนึ่งปีที่เราจะได้เห็นบรรยากาศแบบนี้

ภาพบรรยากาศจากชั้นสูงสุดของอาคารหนึ่ง เก็บบันทึกโดยโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่งเป็นภาพที่ค่อยชัดเจนนัก แต่เป็นภาพการประชุมเชียร์ครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะได้มาซึ่งรุ่ืนที่ 32 ของน้องๆ  รายละเอียดอื่นๆ ไม่สามารถ spoil ได้อีกแล้ว น้องๆ ต้องมาเจอด้วยตนเอง 55

ตี 3 เศษ  เรากลับถึงห้องพัก  สภาพห้องถูกรื้ออย่างกระจุยกระจาย  เสื้อผ้าที่ใส่ไปเรียนถูกโยนทิ้ง  โน้ตบุคส์นอนเอ้งเน้ง  นึกขึ้นได้ว่าเป็นฝีมือเราเอง  8 ชั่วโมงก่อนหน้านี้เรารับทำเกียรติบัตรสำหรับมอบรุ่นให้น้องๆ  แต่ก้อเถลไถล จนเกือบเสียงาน  เพราะเขาต้องการใช้ในไม่อีกกี่นาทีข้างหน้า  เรารีบกลับจากเรียน มาเปิดคอม แล้วพิมพ์เกียรติบัตรอย่างไม่ประดิษฐ์ประดอยมากนัก  เซฟลง handy drive แล้วรีบลงจากหอ  ผ่านรถที่ติดขัด และขบวนนศ.คณะอื่น  ทุกคนบนถนนเป็นศัตรูกับเราทั้งหมด  เหมือนพวกเขาพยายามกลั่นแกล้งให้เราไปถึงคณะฯช้าที่สุด  ลงรถ วิ่งไปสโม  เสียบกับคอม แล้วพิมพ์ …  เกียรติบัตรมีหน้าที่ขอบทอง กับหน้าปกติ  เสือกพิมพ์ออกมาหน้าปกติ  เสียไปแผ่นนึง จากปริ้นใหม่  เสือกหมึกหมด  พิมพ์ไม่ออกไร   ชินเป็นประธานโครงการต้องการใช้ ณ นาทีนั้น  จึงตัดสินใจเอาหน้าที่พิมพ์เสียไปใช้ในห้องประชุมเชียร์ในนาทีนั้น  เรารุสึกผิดมาก จึงให้เพื่อนที่ใช้เครื่องปริ้นนั้นประจำช่วยดูให้  เพื่อนเคาะตลับหมึกสองสามที  ปรากฏว่าปริ้นได้อีกครั้ง  เราจึงรีบวิ่งตามชิน  เอาไปให้อย่างทันการ …  จบ  เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว  เรื่องที่น่าสนใจคือ  เกียรติบัตรฉบับนั้น จะถูกฉีกทิ้งในตอนท้าย  เพื่อให้น้องๆ เห็นว่า น้องๆ ยังไม่สมควรจะได้รับรุ่น  เฮ้อ….

หลังจากนั้น วันนี้เอาอู้หน้าที่สตาฟฟ์ พยาบาล ไปแอบดูกิจกรรมประชุมเชียร์ครั้งสุดท้าย  เพราะต้องมีอะไรที่หน้าสนใจ  อย่างน้อย ก็ดราม่าดีๆ สักเรื่องให้ได้ร้อง 555  (แต่วันนี้ไม่ร้อง เพราะได้ยินไม่ชัด  แอบฟังจากช่องแอร์)  ตอนดึก  กิจกรรมใช้ยกของน้องๆ ที่กินเวลายาวนานนนนนนนน   จนพี่ๆ ที่เห็นในภาพ  กลับไป  เหลือน้อยกว่าในภาพมากๆ   กิจกรรมเลิกตอนตี 3  น้อง ๆ  เดินกลับหอ

ยินดีกับน้องๆ ด้วยครับ ที่สิ้นสุดกิจกรรมนี้ลงซะที  สงสารน้องๆ ที่ต้องทำกิจกรรมทุกคืน  ติดต่อกันมา 2 สัปดาห์แล้ว   ได้เรียนหนังสือกันซะที

คืนนี้อาจจบไม่ซาบซึ้งเ่ท่าไร ดูจากน้องๆ นะ  แต่เรารู้สึกรักการประชุมเชียร์มากๆ หลังจากคืนสุดท้ายของเมื่อ 3 ปีที่แล้ว  ตอนประชุมเชียร์เสร็จใหม่ๆ  ยังอยากไปทำกิจกรรมนี้อีก  รู้สึกโล่งๆ โหวงๆ  อีก 1 เดือนก่อนจะรู้ึสึกเฉยๆ กับอารมณ์นี้   อีกหลายวันต่อมา  พี่ๆ ก็แจกหนังสือเฉลว ที่เขียนเกี่ยวกับกิจกรรมนี้ว่า

“ผมช่างรู้สึกมีความ “สุข”  จริงๆ เมื่อนึกถึงความทุกข์ในวันนั้น”

ตอนนั้นรู้สึกอย่างนี้จริงๆ

One Comment leave one →
  1. holala permalink
    06.19.2010 3:05 pm

    อืมมม จริงๆ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: