Skip to content

เวลา กับ รอยแผล …

07.05.2010

สำหรับแผลในครั้งนี้ ใช้เวลาในการเยียวยาเท่านั้น

เรื่องมันยาว…  เย็นของวันที่ 2 เมษายน  ผมแวะซื้อของกินจากตลาดเกษตรเป็นปกติอยู่แล้ว หลังจากนั้นจึงเดินไปคณะ เพราะวันนี้มีประชุมสโมสรฯ ที่ห้องสามารถฯ

ขณะเดินผ่านสวนสมุนไพรนั้น จู่ๆ สมองก็รับรู้ว่าร่างกายกำลังล้มลงสู่พื้น ขณะนั้นมีของ 4 สิ่งอยู่บนร่างกาย  กล้องถ่ายรูป  กระเป๋าผ้า ลูกชิ้นหมู และน้ำอ้อย  เราต้องปกป้องของทั้ง 4 สิ่งให้ได้ในเวลาเดียวกัน  จึงเหวี่ยงวัตถุทั้ง 4 ไปข้างตัว แล้วเอาข้อศอกตัวเองปะทะกับพื้นปูนเบื้องล่าง ผลคือได้แผลที่ข้อศอก และหน้าแข้ง  กางเกงยีนขาดด้วย  แก้วน้ำอ้อยบุบเล็กน้อย

ตอนนั้นโมโหตัวเองมาก  เดินล้มได้ไง  มีผู้เห็นเหตุการณ์ด้วย แหะๆ  นึกอีกที ตรงนี้ที่ทางเิดินในสวนสมุนไพรนี่เอง เราชอบล้ม  หรือมีเหตุผลลึกลับอะไรบางอย่างรึป่าว 55

รีบเข้าห้องน้ำไปล้า่งๆ แผล  (ในรูปแรก เห็นแก้วน้ำอ้อยอยู่เลย) แล้วก็ปล่อยให้ dermis ชั้นต่างๆ ทำปฏิกริยากับเวลาอย่างช้าๆ จากแผลสด  ก็ตกสะเก็ด  เป็นแผลเป็นเล็กๆ  และร่องรอยเหล่านั้นก็หายไปในที่สุด

5 ความเห็น leave one →
  1. 07.05.2010 10:54 pm

    จะบอกเพื่ออ…..

    อยากบอกว่า ดื่มน้ำอ้อยทุกวันเหรอ ???

    มานดีจิงๆๆ ชิมิๆๆ

  2. ไอ้แมว permalink
    07.07.2010 12:13 am

    @ข้างบน
    Confirmคับ
    หุหุ

  3. yojungzz permalink
    07.08.2010 9:07 pm

    เวลา เยียวยา ทุกสิ่ง

  4. inviziblegurl permalink
    07.09.2010 12:35 pm

    ติ๊สท์มากมายยยยย

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: